Welke vreemde stoffen kunnen er uit de kraan komen?

  • Lood en koper uit de buisleidingen van de huishoudelijke installatie kunnen ziekten veroorzaken.

  • Asbestvezel van oude hoofddrinkwaterleidingen wordt als kankerverwekkend beschouwd.

  • Pesticiden en fosfaten komen uit de landbouw en via afvalwater in het grondwater terecht.

  • In toenemende mate vormen de actieve stoffen uit miljarden geneesmiddelen van weggegooide verpakkingen een ernstig probleem (cholesterverlagers, pijnbestrijders, bètablokkers, hormonen, vrouwelijke geslachtshormonen uit de antibabypil en dergelijke)

  • Bacteriën en virussen worden door het chloreren of bestralen met ultraviolet licht weliswaar gedood, maar ze blijven in het drinkwater achter. Alleen door destillatie of omgekeerde osmose kunnen we voorkomen dat we ze opdrinken.

  • Oppervlakte actieve stoffen (tensiden) komen uit verf -en wasmiddelen in het water.

  • Behalve chloor komt ook vaak trihalomethaan terecht in het drinkwater. Deze kunnen door het chloreren als reactieproducten ontstaan.

Duitsland beschikt over een strikte drinkwaterverordening, die een hoogwaardige en onbedenkelijke waterkwaliteit moet borgen. Ze is strenger dan de verordening voor mineraal- en tafelwater. De drinkwaterbedrijven kunnen echter op puur economische overwegingen ons grondwater niet op alles onderzoeken en ook niet iedere vreemde stof uit het water filtreren. Daarom kan het voorkomen dat verschillende schadelijke stoffen hun weg naar het drinkwater vinden. Hiernaast staan de belangrijkste stoffen opgesomd.

 


De toelaatbare drempelwaarden voor drinkwater richten zich bijvoorbeeld naar de gemiddelde verdraagbaarheid door een gezonde volwassene. Voor jonge mensen in de groei, oudere mensen, zieken, mensen met allergieën, kinderen, baby’s en foetussen zijn de drempelwaarden niet ongevaarlijk. Milieuorganisaties en milieumedici wijzen daar al jarenlang op.

Schadelijke stoffen in het lichaam - een voorbeeld

Als van de vele schadelijke stoffen, die wij dagelijks opnemen, per dag maar een enkel grammetje in ons lichaam wordt afgezet, dan is dat na een jaar al meer dan 350 gram – in tien jaar meer dan 3,5 kilogram – en in 20 jaar al meer dan 7 kilo - en hoeveel is dat wel niet in een heel leven?